Το τραγικό ζωύφιο

Γύρω από τη φλόγα του κεριού.
το πράσινο ζουζούνι κύκλους κάνει .
Ζεσταίνεται και φεύγει
κρυώνει και ξανάρχεται

Ώσπου από το πολύ ζουζούνισμα
ζαλίζεται και πέφτει ύπτια
κάτω, στης γης τον πράσινο σωρό
περιμένοντας το επόμενο ζουζούνι

Η πεταλούδα της νύχτας,
με φτερά που άβυσσο θυμίζουν στ’ άνοιγμα
και σχίζουν τον αέρα ,
με τις θεόρατες αντένες στο κεφάλι που σαλεύουν

ευθύς μες την φλόγα πέφτει .
Αφήνοντας αστρόσκονη στον αέρα να πλανάται.
Αφήνοντας στο τελευταίο της βούισμα ,
νότες φριχτές να αντηχήσουν

Και μόλις το καψαλισμένο της κουφάρι,
γκρεμιστεί στο κοκκινόχωμα ,
εκεί που μύρια μυρμήγκια μεριμνούν
και καρτερούν βροχή.

Σύσσωμα την κυκλώνουνε
και αρχίζουν μοιρολόι .
Ύστερα στις πλάτες τους υψώνουνε
το μυροβόλο καρβουνάκι

Κύκλους διαγράφοντας
στη βάση του κεριού.
Ενός κεριού κατάλευκου .
Από κείνα που δε λιώνουν.