Χωρις τίτλο

Αμυδρό φώς,
παρμένο απο χώμα
μας λούζει,
λιβανίζει τη σάρκα.
Μα γνωρίζουμε την ματαιότητα
της καλοκαιρινής βροχής,
μπρός τα βρόχια του ηλίου .
Δε βαδίζουμε εμείς
με τα αρπαχτικά νερά,
μόνο ριζώνουμε στις όχθες.
Λευκά τα νύχια σκάβουνε τη γη
να βρούνε την αρχή στο νήμα
και τα ανοιχτά κεφάλια μας
εκτείνονται στα φώτα του ουρανού.
Να βρούνε μια λύση